Korte geschiedenis van het ras

Op het einde van de jaren 80 waren er in België een groot aantal honden die de kudden dreven. Het type was heterogeen en de vachten uiterst verscheiden. Met het doel wat orde op zaken te stellen vormden enkele gedreven hondenliefhebbers een groep. Ze lieten zich adviseren door Professor A. Reul van de veeartsenijschool te Creghem, die mag worden beschouwd als de echte pionier en grondlegger van het ras.

Het ras is officieel ontstaan tussen 1891 en 1897. Op 29 september 1891 werd te Brussel de “Club du Chien de Berger Belge” opgericht en op 15 november van hetzelfde jaar organiseerde Prof. A. Reul een bijeenkomst in Cureghem van 117 honden, wat toeliet om het bestand te tellen en de beste exemplaren te selecteren.

De daaropvolgende jaren werd begonnen met een echte fokselectie, door toepassen van extreem dichte inteelt op enkele dekreuen.

Op 3 april 1892 werd door de “Club du Chien de Berger Belge” reeds een eerste, erg gedetailleerde rasstandaard opgesteld. Eén enkel ras was toegelaten, met drie haarvariëteiten.

In de loop van de jaren die volgden namen de bestuurders van de herdershondenliefhebberij vastberaden de taak op zich om eenheid te brengen in het type en om de fouten te verbeteren.

Men mag stellen dat reeds rond 1910 het type en het karakter van de Belgische herder vastlagen.

In de loop van de geschiedenis van het ras heeft het probleem van de verschillende variëteiten en de toegelaten kleuren aanleiding gegeven tot veel controversen. In tegenstelling hiermede zijn er echter nooit meningsverschillen geweest met betrekking tot de lichaamsbouw van de Belgische Herder, zijn karakter en zijn werkaanleg.

Algemeen voorkomen

De Belgische Herder is een middellijnige hond, met harmonische verhoudingen, die elegantie paart aan kracht.

Hij is middelgroot, droog en sterk bespierd, inschrijfbaar in een vierkant, rustiek, gewend aan het openluchtleven en gebouwd om te weerstaan aan de zo frequente weersveranderingen van het Belgische klimaat.

Door de harmonie van zijn bouw en zijn fier gedragen hoofd moet de Belgische Herder de indruk geven van sierlijke kracht, hetgeen het erfdeel is geworden van de geselecteerde vertegenwoordigers van het werkhondenras.

De Belgische Herder zal in stand in zijn natuurlijke houding gekeurd worden, zonder fysiek contact met de voorbrenger.

Belangrijke verhoudingen

De Belgische Herdershond is inschrijfbaar in een vierkant. De borstdiepte komt tot aan de ellebooghoogte. De snuitlengte is gelijk aan of iets meer dan de helft van de hoofdlengte.

Gedrag / Karakter

De Belgische Herder is een waakzame en actieve hond, bruisend van vitaliteit en altijd bereid om tot actie over te gaan.

Aan zijn aangeboren geschiktheid als bewaker van de kudden paart hij de kostbare goede eigenschappen van de allerbeste waakhond voor huis en erf.

Hij is, zonder de minste aarzeling, de hardnekkige en vurige verdediger van zijn meester.

Zijn levendig en alert temperament en zijn zelfverzekerd karakter, zonder ook maar enige vrees of agressiviteit, moeten blijken uit de houding van zijn lichaam en de fiere en opmerkzame uitdrukking van zijn fonkelende ogen.

Hoofd

Hoog gedragen, lang zonder overdrijving, rechtlijnig, goed gebeiteld en droog. De schedel en de snuit zijn ongeveer even lang.

Schedelgedeelte

Middelmatig breed, in verhouding tot de lengte van het hoofd, het voorhoofd eerder afgeplat dan rond, de voorhoofdsgroef weinig afgetekend.

Stop

Matig.

Neus

Zwart.

Snuit

Middelmatig lang en goed gebeiteld onder de ogen, geleidelijk naar de neus toe versmallend, in de vorm van een langwerpige wig.

Lippen

Dun, goed aangesloten en sterk gepigmenteerd.

Kaken / gebit

Sterke en witte tanden, regelmatig en stevig ingeplant in goed ontwikkelde kaakbeenderen.

Schaargebit; het tanggebit wordt getolereerd. Volledig gebit, beantwoordend aan de tandformule.

Wangen

Droog en goed vlak, maar wel gespierd.

Ogen

Middelmatig groot, licht amandelvormig, schuin, bruinachtig, liefst donker. De blik is direct, levendig, intelligent en vragend.

Oren

Eerder klein, hoog aangezet, duidelijk driehoekig uitzien en rechtopstaand gedragen wanneer de hond aandachtig is.

Hals & romp

Hals

Goed uitkomend, iets lang, tamelijk opgericht, goed gespierd en naar de schouders toe geleidelijk breder wordend.

Romp

Krachtig zonder plompheid. De lengte, vanaf het boegpunt tot aan het zitbeenpunt, is ongeveer gelijk aan de schofthoogte.

Bovenbelijning

De belijning van de rug en de lendenen verloopt recht.

Schoft

Afgetekend.

Rug

Vast, kort en goed gespierd.

Lenden

Stevig, kort, voldoende breed en goed gespierd.

Kruis

Goed gespierd, slechts zeer licht hellend, voldoende breed, maar zonder overdrijving.

Borst

Weinig breed, maar goed diep, bovenzijde van ribben gewelfd.

Onderbelijning

Licht opgetrokken en matig ontwikkeld.

Staart

Goed ingeplant, met krachtige aanzet, middellang, minstens tot aan de sprong doch bij voorkeur verder reikend.

In rust hangend gedragen, in actie meer opgeheven, doch niet hoger dan horizontaal gedragen.

Ledematen

Voorste ledematen

Beendergestel stevig, maar niet zwaar, spierstelsel droog en sterk.

• Schouders: lang en schuin.
• Opperarm: lang en voldoende schuin.
• Elleboog: vast.
• Onderarm: lang en recht.
• Pols: zeer stevig en effen.
• Voormiddenvoeten: sterk en kort.
• Voorvoeten: rond, kattenvoeten.

Achterste ledematen

Krachtig, maar niet zwaar; van opzij is de stand loodrecht en gezien van achteren volkomen parallel.

• Dij: gemiddeld lang, breed en sterk gespierd.
• Knie: kniehoeking normaal.
• Onderschenkel: gemiddeld lang, breed en gespierd.
• Sprong: laag bij de grond, breed en gespierd.
• Achtermiddenvoeten: stevig en kort.
• Achtervoeten: mogen licht ovaal zijn.

Gangwerk

De beweging is bij alle gangvormen levendig en vrij. De Belgische Herder is een goede galopeur, maar de gewone gangen zijn de stap en vooral de draf.

De Belgische Herder is voortdurend in beweging en lijkt onvermoeibaar; zijn gang is snel, elastisch en levendig.

Hij is in staat om in volle snelheid plots van richting te veranderen.

Vacht en variëteiten

Daar de beharing bij de Belgische herdershonden verschilt in lengte, aanblik en kleur, werd dit als criterium gekozen om een onderscheid te maken tussen de vier rasvariëteiten:

• Groenendaeler
• Tervuerense Herder
• Mechelse Herder
• Laekense Herder

Vachtkleuren

Masker

Bij de Tervuerense en de Mechelse Herder moet het masker zeer goed geprononceerd zijn.

Zwart-gevlamd

Bij de Tervuerense en Mechelse Herder betekent zwart-gevlamd dat er haren zijn met zwarte uiteinden, waardoor de grondkleur wordt beschaduwd.

Bij alle variëteiten wordt een weinig wit op de voorborst en de tenen geduld.

Grootte, gewicht en maten

Grenzen schofthoogte: naar beneden 2 cm, naar boven 4 cm.

Lichaamsmaten

• Lichaamslengte: 62 cm.
• Hoofdlengte: 25 cm.
• Snuitlengte: 12,5 à 13 cm.

Fouten

Elke afwijking van het bovengenoemde moet als een fout beschouwd worden, die bestraft wordt naargelang de ernst ervan.

Diskwalificerende fouten

Slotbepalingen

Kruisingen – intervariëteiten paringen: paringen tussen verschillende variëteiten zijn verboden, behalve in zeer bijzondere gevallen, wanneer toestemming wordt verleend door de bevoegde nationale fokcommissies.